Hi Mates,

Het is weer even geleden dat ik een blog geschreven heb, maar zoals sommige al weten, vertrek ik bij mijn gastfamilie. Maar ik zal eerst even vertellen wat ik de afgelopen tijd gedaan heb. Vorige week heb ik even het dichtstbijzijnde stadje verkent. Nouja, een stad kan je het eigenlijk niet noemen, meer een groot dorp. Heerlijk om even in de \'\'stad\'\' te zijn, maar ik blijf me verbazen over veel dingen hier in Tasmanië. Op een gegeven moment zat ik op een bankje heerlijk in het zonnetje en sommige mensen die voorbij kwamen... het leek serieus of ik in een film was, de mensen die voorbij kwamen, waren echt... apart, sommige zagen eruit als cowboys, en weer andere leken net uit de film the hobbit gestapt te zijn. Verder is de snelweg hier ook niet echt een snelweg te noemen, volgensmij kwam ik pas tien minuten laten erachter dat dit toch echt de snelweg was. Ze hebben hier nooit files en het is best normaal als je hier rijdt dat je gewoon niemand tegen komt. Zo was ik ook laatst met de familie een dagje naar het strand, het was super mooi weer en er waren misschien een stuk of 5 andere mensen. Dus ik vroeg aan mijn familie is het hier altijd zo rustig? Bleek dit best wel druk te zijn, haha.

Ook sprak een oud mevrouwtje mij aan, of ik misschien een pen voor haar had. Ze dacht dat ik uit Amerika kwam vanwege mijn accent, yeah right, haha. Verder denken heel wat Aussies dat ik uit Duitsland kom. Met de kids gaat het goed verder ze zijn het grootste gedeelte van de tijd echt lief! En om Gracie kan ik af en toe echt ontzettend lachen, ze heeft soms van die gekke uitspraken. Het is wel echt te merken dat de kids gewend zijn om op het platteland te leven enz. regelmatig pakken ze een tor, spin of iets op en dan is het van looook what I have Annemiek! Haha, great!

Vorige week heb ik hier voor het eerst autogereden, samen met mijn hostmum. Het ging best goed, zo aan de andere kant van de weg. Ik had alleen wel steeds de neiging om teveel naar links te gaan op de baan. Het is nog best een uitdaging om hier te rijden, op de countryroads en met alle bochten en bergen. Maar zaterdag kon ik dan eindelijk voor het eerst alleen weg met de auto! Dat was wel even een uitdaging en mijn hostmum heeft heel wat keren gevraagd, weet je het wel zeker? Natuurlijk was het wel even spannend, maar het moest gewoon vond ik, want ja het is de enige manier om ergens te komen hier. Eigenlijk vond ik het rijden aan de andere kant van de weg niet het moeilijkst, meer het vinden van de goede weg. Ze hebben helaas geen tomtom, en ik was alleen één keertje terug gereden van de stad, terug naar huis. Maar het ging allemaal goed. In de stad had ik afgesproken met een portugees meisje die hier studeert, was echt heel gezellig!

Ook ben ik vorige week ´´eventjes´´ heen en weer gefietst naar het dichtstbijzijnde dorpje. Dat was ook nog best een uitdaging met al die bergen hier, maar wel goed voor mijn conditie, haha! Het blijft trouwens echt raar om alle kerstbomen en kerstdecoraties te zien in combinatie met de zon. De kerstboom staat hier al opgetuigd, en het is wel grappig dat de kinderen hier echt in Santa geloven.

Verder heb ik vorige week besloten om te vertrekken bij mijn hostfamily. Ik zal even kort proberen uit te leggen waarom. Ik vind het heel leuk om au-pair te zijn, maar bij deze familie op deze plek werkt het voor mij gewoon niet. Ik voel mij hier heel erg afhankelijk op het platteland, het enige vervoersmiddel is dus de auto, maarja mijn gastfamilie is zo druk dat er zowat nooit een auto beschikbaar is, dus ik kan niet echt makkelijk ergens heen. Er rijden hier namelijk ook geen bussen en treinen. Ook met de communicatie ging het niet zo goed. Ik had het idee dat ze niet eens tijd hadden om mij dingen te vertellen, ookal vroeg ik er wel heel vaak om. En zo waren er nog een aantal dingentjes, waardoor ik mij hier gewoon niet echt op mijn plek voelde. Dus aanstaande donderdag vertrek ik hier :).

Ik heb nog even getwijfeld of ik wel naar een nieuw gezin zou gaan, maar ik heb echt met zoveel leuke families gesproken! Dit keer moest ik zelfs kiezen... Alle families waarmee ik heb gesproken woonden in ieder geval in de stad, de meeste in sydney of melbourne, dus dat is top! Uiteindelijk heb ik gekozen voor echt een super leuke familie in Geelong, net iets buiten Melbourne! Maar ze hebben hier gelukkig wel treinen, dus dat scheelt. En wat echt super leuk is ze wonen heeel dichtbij het strand, yess! Ze hebben 1 kindje, Annabelle van 3, ze heeft special needs, wat inhoudt dat ze een hele grote achterstand heeft, en meer het gedrag heeft van een 1-jarige. Ik heb echt hele leuke telefoon en skype gesprekken met ze gehad! En ook hun huidige au-pair gesproken, dus dat is super leuk! Het enige nadeel was dat ik hier pas 14 Januari kon beginnen, maar goed ik ben nu allerlei dingen aan het plannen voor in de tussentijd. En ik ken ook al twee andere Nederlandse au-pairs die ook in Melbourne zijn! Eerst ga ik voor anderhalve week naar de hoofstad van Tasmanië, Hobart. En 23 december vlieg ik naar Melbourne waar ik kerst en oud & nieuw ga vieren :).

Gisteren heb ik trouwens de eerste mega spin hier gespot, en helaas was dat boven mijn bed... Het was een vogelspin, hij was echt grooot en snel, maar ik heb hem gedood. Ooja en de familie had dus een varken, Maxie hier in de tuin, maar gister hebben ze hem geslacht, voor christmas, arm beestje. Ze vroegen nog of ik mee ging, nou nee bedankt, haha.

Liefs,

Annemiek